یه مشت حرفهای نگفته. . .

ميلاد تو
نویسنده : هدی خانم - ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٢٧
 

خام نبود.

تازه بود.

می فهمید و در عین حال…

تشنه ی تجربه ی حادثه های از قبل تجربه شده بود.

می ترسیدم و هرلحظه نگرانش بودم…

دختری که دوست داشتم بداند.

عروسک نیست.

ملکه است.

اگر هم بخواد عروس.

حالا چقدر دلتنگشم…

دلتنگ لحظه لحظه هامون.

دلتنگ دوستت دارم هایی که مثل بخار…

رو شیشه ی ظریف خاطره هامون نشسته.

دلتنگ گریه هامون که هرگز نکردیم اما شنیدیم.

دلتنگ شادیامون سر مزه یه فنجون بزرگ قهوه یا یه لیوان چای سرد با طعم هلو.

اه…دود شمعی که تا مغز استخوانمان می رسید و با قه قه منفجر می شد.

چه شبهایی که با مزه ی ادامس نعنایی صبحش نکردیم و

دلتنگ قلبمون که بارها با دیوانگیهایمان ازجا کنده شد.

فردا.تولدت.مبارک.


 
comment نظرات ()
 
کودکم:
نویسنده : هدی خانم - ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/۱۳
 

نمی دانم در چه سنی این چند خط را خواهی خواند.

و هنوز نمی دانم پدرت کدام یک از شاهزاده های رویایی دخترانگی هایم خواهد بود.

اما خوب می دانم که دوستش داری چون من عاشقانه دوستش خواهم داشت.

اگر بودم قول می دهم وقتم را...فکرم را... و وجودم را نثار تو کنم

 و اگر نه:

ایمان...محبت...صبر..و شجاعت مادربزرگ پدربزرگت را از یاد مبر که بی نهایت دوستشان داشتم.

مامان تو . هدی

 

 

 

 


 
comment نظرات ()
 
Je ne mérite pas tes larmes, ni même la haine que tu m'épargnes
نویسنده : هدی خانم - ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٤
 

à l'heure qu'il est j'suis en instance de divorce
Une fois de plus, j'ai foutu en l'air un homme et son désir d'avoir des gosses

(…)

j'ai juste envie de tout foutre en l'air
Peu importe l'amour qu'il y a sur terre
Au diable le bonheur des gens
Plus rien me tente, face a ma feuille blanche.

   Diam's/feuille blanche/2006                                                                                                    


 
comment نظرات ()